PROCEDURY POSTĘPOWANIA W SYTUACJACH NIETYPOWYCH W SZKOLE PODSTAWOWEJ NR 1 W ORNECIE

  1. 1.PROCEDURA POSTĘPOWANIA WOBEC UCZNIA – SPRAWCY CZYNU KARALNEGO.

 

 

  1. 2.PROCEDURA POSTĘPOWANIA WOBEC UCZNIA- OFIARY CZYNU KARALNEGO.

 

 

 

  1. 3.PROCEDURA POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU AGRESJI SŁOWNEJ.

 

 

  1. 4.PROCEDURA POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU AGRESYWNEGO ZACHOWANIA UCZNIA WZGLĘDEM SIEBIE LUB INNYCH.

 

 

 

  1. 5.PROCEDURA POSTĘPOWANIA WOBEC UCZNIA SPRAWIAJĄCEGO TRUDNOŚCI WYCHOWAWCZE.

 

 

  1. 6.PROCEDURA POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU NEGATYWNEGO ZACHOWANIA UCZNIÓW NA TERENIE SZKOŁY.

 

 

 

  1. 7.PROCEDURA POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU KRADZIEŻY NA TERENIE SZKOŁY.

 

 

  1. 8.PROCEDURA POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU NIEUSPRAWIEDLIWIONEJ NIEOBECNOŚCI UCZNIA.

 

 

 

  1. 9.PROCEDURA POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU STWIERDZENIA NARUSZENIA GODNOŚCI NAUCZYCIELA LUB INNEGO PRACOWNIKA SZKOŁY.

 

 

Opracowane procedury postępowania w sytuacjach trudnych, z których wynika tryb postępowania w przypadku zaistnienia przesłanek wskazanych w procedurze, zasady reagowania na dane zdarzenia, model rozwiązania sytuacji, zasady powiadamiania odpowiednich organów oraz rodziców.

 

O obowiązujących procedurach w sytuacjach zagrożenia lub sytuacjach trudnych szkoła informuje rodziców na spotkaniach z rodzicami. Rodzice dokumentują fakt zapoznania się z procedurami poprzez złożenie oświadczeń i podpisów w dokumentacji szkoły. Uczniowie o obowiązujących procedurach informowani są na lekcjach wychowawczych. Są one dostępne w serwisie internetowym szkoły, w gabinecie pedagoga i dyrektora.

 

 

 

 

 

 

  1. I.PROCEDURA POSTĘPOWANIA WOBEC UCZNIA SZKOŁY PODSTAWOWEJ NR 1 W ORNECIE – SPRAWCY CZYNU KARALNEGO LUB PRZESTĘPSTWA

 

 

 

Podstawa prawna:

 

1. Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich /Dz. U. z 1982 r. Nr 35 poz. 228 z p. zm. - tekst jednolity Dz. z 2002 r. Nr 11 poz. 109 /

 

2. Zarządzenie Nr 590 Komendanta Głównego Policji z dnia 24 października 2003 r. w sprawie metod

 

i form wykonywania zadań przez policjantów w zakresie przeciwdziałania demoralizacji

 

i przestępczości nieletnich.

 

3. Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji /Dz. U. Nr 30 poz. 179 z późn. zm./

 

4. Ustawa z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty /Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 z późn. zm./

 

5. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 stycznia 2003 r. /Dz. U. Nr 26,

 

poz. 226/.

 

6. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

 

 

I. Działania przeciwdziałające, zwracające uwagę na możliwość popełnienia przez ucznia czynu karalnego lub przestępstwa:

 

1. Szkolenie Rady Pedagogicznej na temat odpowiedzialności karnej dzieci i młodzieży.

 

2. Uświadamianie uczniów z konsekwencjami karnymi niewłaściwego zachowania-prelekcja, spotkania z przedstawicielami Policji, Straży Miejskiej.

 

3. Indywidualna praca z uczniem przejawiającym skłonności do działań karalnych.

 

4. Poznanie środowiska lokalnego i rodzinnego uczniów, zwrócenie uwagi na możliwość demoralizacji.

 

5. Zapoznanie z procedurą uczniów oraz rodziców i opiekunów.

 

 

II. Postępowanie wobec ucznia, sprawcy czynu karalnego lub przestępstwa:

 

Nauczyciel bądź pracownik szkoły, który jest świadkiem powyższego działania ucznia, jest zobowiązany do:

 

1. Doprowadzenia sprawcy, jeżeli przebywa na terenie szkoły, pod opiekę pedagoga, psychologa, wicedyrektora lub dyrektora szkoły (powiadomienie o incydencie).

 

2. Zabezpieczenia ewentualnych dowodów przestępstwa lub przedmiotów pochodzących z przestępstwa.

 

3. Współpracy z wychowawcą klasy w ustaleniu okoliczności czynu i ewentualnych świadków zdarzenia.

 

 

Wychowawca klasy jest zobowiązany do:

 

1. Powiadomienia rodziców/opiekunów prawnych sprawcy.

 

2. Ustalenia okoliczności czynu i ewentualnych świadków zdarzenia.

 

3. Sporządzenia notatki służbowej.

 

 

Dyrektor szkoły jest zobowiązany do:

 

1.Niezwłocznego powiadomienia policji w przypadku, gdy sprawa jest poważna (rozbój, uszkodzenie ciała, itp.) lub sprawca nie jest uczniem szkoły i jego tożsamość nie jest nikomu znana.

 

2. Nadzoru przebiegu dochodzenia na terenie szkoły.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

II. PROCEDURA POSTĘPOWANIA WOBEC UCZNIA SZKOŁY PODSTAWOWEJ

 

NR 1 W ORNECIE

 

– OFIARY CZYNU KARALNEGO

 

 

 

Podstawa prawna:

 

1. Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich /Dz. U. z 1982 r. Nr 35 poz. 228 z p. zm. - tekst jednolity Dz. z 2002 r. Nr 11 poz. 109 z /

 

2. Zarządzenie Nr 590 Komendanta Głównego Policji z dnia 24 października 2003 r. w sprawie metod

 

i form wykonywania zadań przez policjantów w zakresie przeciwdziałania demoralizacji

 

i przestępczości nieletnich.

 

3. Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji /Dz. U. Nr 30 poz. 179 z późn. zm./

 

4. Ustawa z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty /Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 z późn. zm./

 

5. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 stycznia 2003 r. /Dz. U. Nr 26,

 

poz. 226/.

 

6. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

 

 

 

Postępowanie nauczyciela wobec ucznia, który stał się ofiarą czynu karalnego:

 

Nauczyciel, który był świadkiem zdarzenia karalnego bądź otrzymał informacje o takim fakcie jest zobowiązany do:

 

1. Udzielenia pierwszej pomocy (przedmedycznej), bądź zapewnienia jej udzielenia poprzez wezwanie

 

pielęgniarki lub lekarza, w przypadku, kiedy ofiara doznała obrażeń.

 

2. Niezwłocznego powiadomienia wychowawcy klasy oraz dyrektora szkoły.

 

 

Wychowawca klasy:

 

1. Powiadamia rodziców ucznia, pozostaje z uczniem do czasu przybycia rodziców/opiekunów prawnych.

 

2. Ustala okoliczności zdarzenia.

 

3. Wpisuje adnotacje w dzienniku lekcyjnym uczniom odpowiedzialnym za zdarzenie.

 

4. Sporządza notatkę służbową ze zdarzenia.

 

 

Dyrektor szkoły:

 

1. Zawiadamia policję w przypadku, kiedy istnieje konieczność profesjonalnego zabezpieczenia śladów przestępstwa, ustalenia okoliczności i ewentualnych świadków zdarzenia.

 

2. Sprawuje nadzór lub wyznacza osoby odpowiedzialne za wyjaśnienie zdarzenia.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

III. PROCEDURA POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU AGRESJI SŁOWNEJ UCZNIA

 

W SZKOLE PODSTAWOWEJ NR 1 W ORNECIE

 

 

Podstawy prawne stosowanej procedury:

 

1. Zarządzenie Nr 590 Komendanta Głównego Policji z dnia 24 października 2003 r. w sprawie metod

 

i form wykonywania zadań przez policjantów w zakresie przeciwdziałania demoralizacji

 

i przestępczości nieletnich.

 

2. Ustawa z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty /Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 z późn. zm./

 

3. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 stycznia 2003 r. /Dz. U. Nr 26,

 

poz. 226/. w sprawie szczegółowych form działalności wychowawczej i zapobiegawczej wśród dzieci

 

i młodzieży zagrożonych uzależnieniem.

 

4. Statut Szkoły.

 

 

I. Działania profilaktyczne:

 

1. Omówienie problematyki na Radzie Pedagogicznej – szkolenie wewnętrzne lub zewnętrzne.

 

2. Zapoznanie uczniów z konsekwencjami karnymi agresji słownej – spotkanie z przedstawicielem Policji, Straży Miejskiej, innych służb.

 

3. Zapoznanie uczniów i rodziców ze sposobem postępowania w przypadku wystąpienia agresji słownej - wdrażanie procedury.

 

 

II. Działania na wypadek zaistnienia przypadku agresji słownej ucznia:

 

1. Nauczyciel bądź pracownik szkoły będący świadkiem agresji słownej zobowiązany jest do

 

natychmiastowej słownej i stanowczej reakcji na zaistniałą sytuację, tzn.:

 

- zareagować i powstrzymać dalszą agresję słowną - wyjaśnić z uczniem bądź uczennicą jego zachowanie;

 

- zgłosić fakt do wychowawcy bądź pedagoga szkolnego;

 

- zanotować zaistniałe zdarzenie w dzienniku uwag.

 

2. Wychowawca bądź pedagog szkolny przeprowadza rozmowę o charakterze ostrzegawczym z uczniem bądź uczniami biorącymi udział w zachowaniu agresywnym celem ustalenia przyczyn – konfrontacja zdarzenia.

 

3. Wychowawca bądź pedagog szkolny informuje uczniów o konsekwencjach zachowania agresywnego, zgodnych ze Statutem Szkolnym.

 

4. Wychowawca powiadamia rodziców o zaistniałej sytuacji. Fakt rozmowy z rodzicem wychowawca

 

odnotowuje w dzienniku lekcyjnym.

 

5. W przypadku powtarzających się aktów agresji słownej lub pojawiającego się nasilenia przejawów agresji słownej u ucznia, wychowawca zwraca się z prośbą o pomoc do Dyrektora Szkoły.

 

6. Dyrektor Szkoły przeprowadza rozmowę z uczniem w obecności rodziców i wychowawcy. Zobowiązuje rodziców do podjęcia przez ucznia terapii w celu radzenia sobie z agresją.

 

7. W przypadku braku poprawy zachowania ucznia, Dyrektor podejmuje działania dyscyplinujące zgodnie ze Statutem Szkoły, np. nagana dyrektora, karne przeniesienie do równoległej klasy lub innej szkoły.

 

8. W przypadku agresji słownej skierowanej do nauczyciela lub innych pracowników szkoły, Dyrektor

 

zobowiązany jest do podjęcia działań zgodnie z procedurą postępowania w przypadku przestępstwa przeciwko funkcjonariuszowi publicznemu.

 

 

III. Działania naprawcze:

 

1. Współpraca pomiędzy wychowawcą, dyrektorem, pedagogiem szkolnym – monitoring zachowania ucznia po interwencji zgodnej z procedurą.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

           IV. PROCEDURA POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU AGRESYWNEGO

 

ZACHOWANIA UCZNIA WZGLĘDEM SIEBIE LUB INNYCH

 

W SZKOLE PODSTAWOWEJ NR 1 W ORNECIE

 

 

Podstawy prawne stosowanej procedury:

 

* Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. z 1982 r. Nr 35, poz. 228 z późn. zm. – tekst jednolity Dz. U. z 2002 r. Nr 11, poz. 109 z/oraz przepisy wykonawcze w związku z ustawą).

 

* Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 30, poz. 179 z późn. zm.).

 

* Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 z późn. zm.).

 

* Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

 

* Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 stycznia 2003 r. w sprawie szczegółowych form działalności wychowawczej i zapobiegawczej wśród dzieci i młodzieży zagrożonych uzależnieniem (Dz. U. Nr 26, poz. 226, z póżn. zm.).

 

 

I. Działania przeciwdziałające, zwracające uwagę na możliwość agresywnego zachowania ucznia:

 

1. Omówienie problematyki na Radzie Pedagogicznej – szkolenie wewnętrzne lub zewnętrzne.

 

2. Zapoznanie uczniów z procedurą w czasie godzin wychowawczych.

 

3. Zapoznanie rodziców z procedurą w czasie zebrania.

 

4. Poruszenie problematyki agresywnego zachowania, pomocy uczniom przejawiającym agresywne zachowanie oraz poszkodowanym w czasie spotkań z pedagogiem, wychowawcą klasy i innymi

 

nauczycielami.

 

 

II. Nauczyciel bądź pracownik szkoły, który jest świadkiem agresywnego zachowania uczniów, jest zobowiązany do:

 

1. Natychmiastowej słownej i stanowczej reakcji na zaistniałą sytuację:

 

a) odizolowanie ucznia zachowującego się agresywnie od grupy,

 

b) w razie potrzeby wzywa pomoc (innego nauczyciela, pedagoga, pielęgniarkę),

 

c) udziela pomocy ofierze agresji i zabezpiecza pozostałych uczniów.

 

2. Jeżeli to możliwe, ustala przyczynę agresji. Przeprowadza rozmowę ze stronami konfliktu, uświadamiając im nieodpowiednie zachowanie. O zajściu informuje wychowawcę i pedagoga szkolnego.

 

3. Wychowawca informuje rodziców ucznia o jego agresywnym zachowaniu, zwracając uwagę na konieczność przeprowadzenia przez rodziców rozmowy z dzieckiem.

 

4. Uczeń, który dopuścił się zachowania agresywnego, otrzymuje uwagę do dziennika bądź też naganę wychowawcy klasy.

 

5. W przypadku konieczności zdyscyplinowania wyjątkowo agresywnego ucznia bądź nagminnie

 

przejawiającego zachowania agresywne poinformowana zostaje policja w celu podjęcia interwencji

 

zapewniającej bezpieczeństwo uczniom i pracownikom szkoły.

 

6. Jeśli zachowanie ucznia nie ulega poprawie, wychowawca zwraca się z pisemną prośbą o zgłoszenie się rodzica (prawnego opiekuna) do szkoły:

 

a) przeprowadza rozmowę z rodzicem (prawnym opiekunem), pogłębiając wiedzę na temat ucznia, jego rozwoju intelektualnego, społecznego, emocjonalnego,

 

b) na prośbę wychowawcy rozmowę przeprowadza pedagog szkolny (w obecności rodziców), analizując przyczyny zaburzonego zachowania ucznia, pomagając rodzicom w doborze metod wychowawczych,

 

c) brak zmiany w zachowaniu ucznia powoduje przeprowadzenie z nim rozmowy przez pedagoga

 

szkolnego w obecności rodziców,

 

d) pedagog szkolny sporządza notatkę z rozmowy z uczniem i rodzicem, którą podpisuje zarówno uczeń jaki i rodzic.

 

7. W przypadku utrzymywania się nieprawidłowych relacji ucznia z rówieśnikami (pobicia, zaczepianie itp.), wychowawca wskazuje rodzicom potrzebę przeprowadzenia specjalistycznych badań psychologicznych, w celu otrzymania dalszych wskazówek dotyczących prowadzenia ucznia.

 

8. W sytuacji, kiedy uczeń w dalszym ciągu stwarza zagrożenie dla innych uczniów, dyrektor szkoły w porozumieniu z pedagogiem i wychowawcą ucznia kieruje wniosek do Sądu Rejonowego o zastosowanie środka wychowawczego zapobiegającego demoralizacji ucznia.

 

 

 

V. PROCEDURA POSTĘPOWANIA NAUCZYCIELA Z UCZNIEM SZKOŁY PODSTAWOWEJ NR 1 W ORNECIE SPRAWIAJĄCYM TRUDNOŚCI WYCHOWAWCZE

 

 

Podstawy prawne:

 

1. Zarządzenie Nr 590 Komendanta Głównego Policji z dnia 24 października 2003 r. w sprawie metod

 

i form wykonywania zadań przez policjantów w zakresie przeciwdziałania demoralizacji

 

i przestępczości nieletnich.

 

2. Ustawa z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty /Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 z późn. zm./

 

3. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 stycznia 2003 r. /Dz. U. Nr 26,

 

poz. 226/. w sprawie szczegółowych form działalności wychowawczej i zapobiegawczej wśród dzieci

 

i młodzieży zagrożonych uzależnieniem.

 

4. Statut Szkoły.

 

 

I. Działania profilaktyczne:

 

1. Omówienie problematyki na Radzie Pedagogicznej – szkolenie wewnętrzne lub zewnętrzne.

 

2. Zapoznanie uczniów z konsekwencjami niewłaściwego zachowania.

 

3. Zapoznanie uczniów i rodziców ze sposobem postępowania w przypadku ucznia sprawiającego trudności wychowawcze - wdrażanie procedury .

 

 

II. Działania na wypadek zaistnienia przypadku ucznia sprawiającego trudności wychowawcze:

 

1. Nauczyciel – wychowawca ma obowiązek przeprowadzenia diagnozy sytuacji szkolnej i rodzinnej uczniów na początku roku szkolnego.

 

2. Nauczyciel podejmuje działania wychowawcze zmierzające do eliminacji trudności i rozwiązania problemów szkolnych ucznia.

 

3. Nauczyciel informuje rodzica o istniejących trudnościach i zapoznaje go ze swoim planem działań,

 

jednocześnie zobowiązuje rodzica do rzetelnej współpracy.

 

4. W przypadku utrzymujących się trudności wychowawczych z uczniem nauczyciel inicjuje spotkania

 

z członkami zespołu wychowawczo – opiekuńczego celem uzyskania pomocy i wsparcia w przezwyciężaniu problemów wychowawczych.

 

5. Nauczyciel informuje rodzica ucznia o możliwości uczestniczenia w spotkaniu zespołu wychowawczo – opiekuńczego.

 

6. Nauczyciel opracowuje plan naprawczy w celu przezwyciężenia trudności ucznia wraz z pisemnym

 

zobowiązaniem dla rodzica.

 

7. Pedagog we współpracy z wychowawcą klasy przeprowadza diagnozę problemów wychowawczych

 

i emocjonalnych ucznia.

 

8. Wychowawca występuje do rodzica o zgodę na przeprowadzenie badań w Poradni Psychologiczno- –Pedagogicznej, rzetelnie informując rodzica o znaczeniu opinii w dalszej edukacji ucznia.

 

9. W przypadku braku zgody rodzica na przeprowadzenie badań w poradni ucznia, którego postępowanie zagraża bezpieczeństwu innych, nauczyciel postępuje zgodnie z procedurą dotyczącą postępowania z uczniem agresywnym.

 

10. Na najbliższym spotkaniu Rady Pedagogicznej nauczyciel szczegółowo zapoznaje grono nauczycielskie z zaistniałym problemem, przedstawia dotychczasowe działania oraz stan faktyczny na dany dzień.

 

 

III. Działania naprawcze:

 

1. Współpraca pomiędzy wychowawcą ,dyrektorem, pedagogiem szkolnym i rodzicem – monitoring zachowania ucznia po interwencji zgodnej z procedurą.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

VI. PROCEDURA POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU NEGATYWNEGO

 

     ZACHOWANIA UCZNIÓW NA TERENIE SZKOŁY PODSTAWOWEJ

 

                                    NR 1 W ORNECIE

 

 

Podstawy prawne stosowanej procedury:

 

1. Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich /Dz. U. z 1982 r. Nr 35 poz. 228 z p. zm. - tekst jednolity Dz. z 2002 r. Nr 11 poz. 109 z / oraz przepisy wykonawcze

 

w związku z ustawą /- regulująca zasady postępowania policji z nieletnimi sprawcami czynów

 

karalnych, w myśl której Policja zgodnie z art. 37 ustawy, w wypadkach nie cierpiących zwłoki zbiera

 

i utrwala dowody czynów karalnych, w razie potrzeby dokonuje ujęcia nieletniego, a także wykonuje

 

czynności zlecone przez sędziego rodzinnego.

 

2. Zarządzenie Nr 590 Komendanta Głównego Policji z dnia 24 października 2003 r. w sprawie metod

 

i form wykonywania zadań przez policjantów w zakresie przeciwdziałania demoralizacji

 

i przestępczości nieletnich.

 

3. Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi

 

/Dz. U. Nr 35, poz. 230 z p. zm./.

 

4. Ustawa z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii /Dz. U. z 2003 r. Nr 24, poz. 198/.

 

5. Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji /Dz. U. Nr 30 poz. 179 z późn. zm./

 

6. Ustawa z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty /Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 z późn. zm./

 

7. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 stycznia 2003 r. /Dz. U. Nr 26,

 

poz. 226/. w sprawie szczegółowych form działalności wychowawczej i zapobiegawczej wśród dzieci

 

i młodzieży zagrożonych uzależnieniem.

 

 

Procedura postępowania w przypadku negatywnego zachowania ucznia, który:

 

- używa alkoholu lub innych środków psychoaktywnych w celu wprowadzenia się w stan odurzenia lub,

 

- pali papierosy lub,

 

- narusza zasady współżycia społecznego lub,

 

- systematycznie uchyla się od obowiązku szkolnego lub,

 

- udziela się w działalności grup przestępczych lub,

 

- popełnia czyn zabroniony.

 

 

I. Działania profilaktyczne:

 

1. Omówienie problematyki na Radzie Pedagogicznej – szkolenie wewnętrzne lub zewnętrzne.

 

2. Zapoznanie uczniów z konsekwencjami karnymi negatywnego zachowania – spotkanie z przedstawicielem Policji, Straży Miejskiej, innych służb.

 

3. Zapoznanie uczniów i rodziców ze sposobem postępowania w przypadku wytępienia negatywnego

 

zachowania uczniów - wdrażanie procedury .

 

4. Analiza zagrożenia problemem – Zespół Kryzysowy.

 

 

II. Działania na wypadek zaistnienia przypadku negatywnego zachowania ucznia:

 

 

NAUCZYCIEL, który uzyskał informację o jednym z wyżej wymienionych symptomów:

 

1. dokumentuje zdarzenie, sporządzając dokładną notatkę w zeszycie uwag klasowych,

 

2. przekazuje informację wychowawcy klasy, do której uczęszcza uczeń.

 

 

WYCHOWAWCA, który uzyskał informację o jednym z wyżej wymienionych symptomów:

 

1. informuje o fakcie dyrektora i pedagoga szkolnego,

 

2. wzywa do szkoły rodziców ucznia (prawnych opiekunów) i przekazuje im informację dotyczącą negatywnego zachowania ucznia,

 

3. w obecności rodziców (prawnych opiekunów) udziela uczniowi nagany, zobowiązuje do zaniechania

 

negatywnego postępowania (w zależności od sytuacji),

 

4. rodziców (prawnych opiekunów) zobowiązuje do szczególnego nadzoru nad dzieckiem oraz do stałych kontaktów z wychowawcą klasy,

 

5. sporządza pisemne, krótkie sprawozdanie z rozmowy przeprowadzonej z rodzicami (prawnymi opiekunami), w którym umieszcza konkretne ustalenia z nimi zawarte, pod którymi strony zamieszczają swój czytelny podpis.

 

 

DYREKTOR SZKOŁY - w przypadku dalszego negatywnego zachowania ucznia, po spełnieniu wyżej

 

wymienionych czynności wychowawcy:

 

1. wzywa rodziców do szkoły,

 

2. udziela w ich obecności nagany,

 

3. zobowiązuje ucznia do zaniechania negatywnego postępowania, a rodziców do bezwzględnego nadzoru nad dzieckiem i cotygodniowego kontaktu z wychowawcą, pedagogiem szkolnym.

 

W przypadku, kiedy uczeń nadal przejawia jeden z ww. symptomów świadczących o jego demoralizacji, a rodzice (prawni opiekunowie) odmawiają współpracy z kadrą pedagogiczną lub nie reagują na wezwania do stawiennictwa w szkole:

 

1. sporządza pisemną informację do policyjnego specjalisty ds. nieletnich,

 

2. kieruje wniosek o wsparcie działań wychowawczych wobec ucznia do sądu rodzinnego, opisując wszystkie zastosowane przez szkołę środki zaradcze.

 

 

III. Działania naprawcze.

 

1. Współpraca pomiędzy wychowawcą, dyrektorem, pedagogiem szkolnym – monitoring zachowania ucznia po interwencji zgodnej z procedurą.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

VII. PROCEDURA POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU KRADZIEŻY NA TERENIE

 

SZKOŁY PODSTAWOWEJ NR 1 W ORNECIE

 

 

Podstawy prawne stosowanej procedury:

 

1. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny.

 

2. Ustawa z 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń.

 

3. Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich.

 

 

Kradzież (art. 278 kk) - zabór cudzej rzeczy w celu przywłaszczenia. Pod pojęciem zaboru rozumie się fizyczne wyjęcie rzeczy spod władztwa właściciela. Dotyczy to również przedmiotu pozostawionego przez niego w znanym mu miejscu w zamiarze późniejszego jej zabrania. Wymóg dokonania zaboru oznacza, że nie jest możliwa kradzież rzeczy znalezionej przez sprawcę lub jemu powierzonej. Nie wyklucza to odpowiedzialności za inne przestępstwo, a mianowicie za przywłaszczenie.

 

Kradzież rzeczy ruchomej o wartości nieprzekraczającej 250 zł stanowi wykroczenie (art. 119 k.w.). Wartość przedmiotu przestępstwa nie ma znaczenia przy zaborze karty bankomatowej.

 

Wykroczeniem pozostaje również zabór w celu przywłaszczenia cudzej rzeczy ruchomej przedstawiającej wartość niemajątkową, np.: pamiątkowy dyplom dla właściciela lub zdjęcie osoby najbliższej (art. 126 § 1 k.w.).

 

Wymienione zachowania są czynem karalnym w rozumieniu przepisów ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich, jeśli sprawcą jest uczeń, który ukończył 13 lat a nie ukończył 17 lat. Natomiast z przestępstwem mamy do czynienia wtedy, jeżeli któryś z wymienionych czynów popełni uczeń, po ukończeniu 17 lat. W takiej sytuacji mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny. W każdym przypadku popełnienia czynu karalnego przez ucznia, który nie ukończył 17 lat, należy zawiadomić policję lub sąd rodzinny, a w przypadku popełnienia przestępstwa przez ucznia, który ukończył 17 rok życia prokuratora lub policję (art. 4 Upn i art. 304 Kpk).

 

 

Szkoła nie ponosi odpowiedzialności za zagubienie, zniszczenie, pozostawienie bez nadzoru nauczyciela lub innego pracownika szkoły, przedmiotów wartościowych (np.: telefon, torba, plecak, przedmioty audiowizualne, zegarek). Przedmioty wartościowe uczeń przynosi do szkoły na własną odpowiedzialność.

 

 

I. W przypadku, gdy nauczyciel lub inny pracownik szkoły jest świadkiem kradzieży lub został poinformowany przez uczniów o dokonaniu kradzieży przez innego ucznia na terenie szkoły, jest zobowiązany do podjęcia następujących działań:

 

 

1. Niezwłocznie powiadomić o kradzieży Dyrektora szkoły, pedagoga szkolnego, wychowawcę.

 

2. Ustalić okoliczności czynu i ewentualnych świadków zdarzenia.

 

3. Wskazać sprawcę (o ile jest znany i przebywa na terenie szkoły) Dyrektorowi szkoły lub pedagogowi szkolnemu.

 

4. W przypadku ustalenia sprawcy nakłonić go do zwrotu skradzionej rzeczy, powiadomić dyrekcję szkoły i rodziców ucznia.

 

5. Sporządzić notatkę służbową dotyczącą zaistniałego zdarzenia.

 

II. W przypadku wyjaśnienia zajścia, sprawca jest zobowiązany do naprawienia szkody.

 

III. Uczeń, za swoje postępowanie, zostaje ukarany zgodnie ze Statutem Szkoły.

 

IV. Dyrektor szkoły, po przyjęciu zawiadomienia i wyjaśnień od nauczyciela lub innego pracownika szkoły o kradzieży, informuje odpowiednie służby.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

VIII. PROCEDURA POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU NIEUSPRAWIEDLIWIONEJ

 

NIEOBECNOŚCI UCZNIA ZESPOŁU SZKOŁY PODSTAWOWEJ NR 1 W ORNECIE

 

 

 

Podstawa prawna:

 

1. Ustawa z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty /Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 z późn. zm./

 

2. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 lutego 2007 r. zmieniające rozporządzenie w

 

sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół.

 

3. Statut Szkoły.

 

 

1. W przypadku utrzymującej się nieobecności ucznia bez powiadomienia szkoły przez rodziców (tydzień) wychowawca telefonicznie informuje rodziców o nieobecności ucznia w szkole, z prośbą o kontakt osobisty.

 

 

2. Jeżeli ujawniono wcześniejsze przypadki nieusprawiedliwionej nieobecności ucznia w szkole,

 

wychowawca wykonuje telefon informujący rodziców o jego absencji w dniu jej wystąpienia.

 

 

3. Jeżeli nie ma możliwości kontaktu telefonicznego, mailowego lub rodzic dwukrotnie nie stawił się na

 

umówione spotkanie z wychowawcą, zostaje wysłane pisemne zawiadomienia o absencji ucznia (listem poleconym przez sekretariat szkoły) z prośbą o kontakt rodzica ze szkołą.

 

 

4. W przypadku dalszego unikania kontaktu ze strony rodziców/opiekunów prawnych dyrektor szkoły

 

przekazuje pisemną informację o nierealizowaniu obowiązku szkolnego przez ucznia i niedopełnieniu

 

obowiązków przez rodziców/opiekunów prawnych.

 

 

5. Wysłanie ponownej informacji dyrektora do rodziców (patrz pkt.4) jest jednoznaczne

 

z powiadomieniem sądu rodzinnego oraz organu prowadzącego szkołę o nierealizowaniu obowiązku

 

szkolnego przez ucznia.

 

 

6. Środkiem egzekucji administracyjnej obowiązku szkolnego jest grzywna /art.121 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji – zmiana opublikowana w Dz. U . z 1996r. Nr 146, poz. 680/.

 

7. Sąd Rejonowy stosuje odpowiedni środek wychowawczy, zapobiegając w ten sposób demoralizacji

 

ucznia.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

IX. PROCEDURA POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU STWIERDZENIA

 

               NARUSZENIA GODNOŚCI NAUCZYCIELA LUB INNEGO PRACOWNIKA SZKOŁY

 

 

 

Podstawa prawna:

 

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny.

 

Ustawa z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta nauczyciela.

 

Ustawa z dnia 28 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich.

 

Rozporządzenie MENIS z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie udzielania i organizacji pomocy psychologiczno – pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach.

 

 

Art. 63 Karty nauczyciela.

 

Nauczyciel, podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, korzysta z ochrony przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych na zasadach określonych

 

w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.

 

Organ prowadzący szkołę i Dyrektor szkoły są obowiązani z urzędu występować w obronie nauczyciela, gdy ustalone dla nauczyciela uprawnienia zostaną naruszone.

 

Art. 226.Kodeksu karnego.

 

„Kto znieważa funkcjonariusza publicznego lub osobę do pomocy mu przybraną, podczas

 

i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku”.

 

Art. 222.Kodeksu karnego.

 

„Kto narusza nietykalność cielesną funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy mu przybranej podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.

 

Art. 212 Kodeksu karnego.

 

Kto pomawia inną osobę, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nie mającą osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności do roku.

 

 

ZA NARUSZENIE GODNOŚCI OSOBISTEJ NAUCZYCIELA LUB PRACOWNIKA NIEPEDAGOGICZNEGO SZKOŁY UZNAJEMY:

 

 

1. Lekceważące i obraźliwe zachowanie wobec ww., wyrażone w słowach lub gestach.

 

 

2. Prowokacje pod adresem ww. wyrażone w słowach lub gestach.

 

 

3. Nagrywanie lub fotografowanie ww. pracowników szkoły bez ich wiedzy i zgody.

 

 

4. Naruszenie ich prywatności i własności prywatnej.

 

 

5. Użycie wobec nich przemocy fizycznej i psychicznej.

 

 

6. Pomówienia i oszczerstwa wobec ww. pracowników.

 

 

7. Naruszenie ich nietykalności osobistej.

 

 

 

PROCEDURA POSTĘPOWANIA:

 

 

1) W przypadku, gdy zachodzi uzasadnione podejrzenie, że uczeń naruszył godność nauczyciela lub innego pracownika szkoły, nauczyciel lub pracownik niepedagogiczny szkoły, który powziął takie podejrzenie, ma obowiązek zgłoszenia powyższego faktu

 

do dyrektora szkoły, a w przypadku jego nieobecności do pedagoga szkolnego.

 

 

2) W obecności pracowników wymienionych w pkt.1 procedury uczeń odbywa z nimi rozmowę wstępną i jeżeli zachodzi podejrzenie, że działał pod wpływem jakichkolwiek środków psychoaktywnych bądź alkoholu, wzywani są rodzice/prawni opiekunowie ucznia i dalsza procedura zostaje wdrożona wg ustalonego biegu postępowania.

 

 

W uzasadnionych przypadkach wzywany jest funkcjonariusz policji.

 

 

3) Jeżeli uczeń nie działał pod wpływem środków wymienionych w pkt.2, procedura przebiega następująco:

 

 

A. Jeżeli zdarzenie miało miejsce po raz pierwszy w przypadku tego ucznia, a zdarzenie dotyczy punktu a lub b definicji:

 

 

 wychowawca niezwłocznie powiadamia telefonicznie rodziców/prawnych opiekunów ucznia o zaistniałej sytuacji

 

 

 uczeń otrzymuje naganę wychowawcy klasy za rażące naruszenie regulaminu szkoły

 

i statutu

 

 

 jeżeli uczeń ma kuratora sądowego, zostaje on także poinformowany o zaistniałych

 

okolicznościach.

 

B. Jeżeli zdarzenie ma miejsce po raz kolejny w przypadku tego ucznia:

 

 

 wychowawca niezwłocznie powiadamia telefonicznie rodziców (prawnych opiekunów)

 

o zaistniałej sytuacji

 

 

 uczeń otrzymuje naganę dyrektora szkoły za rażące naruszenie regulaminu szkoły i statutu

 

 

 uczeń ma obniżoną ocenę z zachowania co najmniej o dwa stopnie

 

 

 rodzice i uczeń podpisują ze szkołą kontrakt indywidualny, zawierający dalsze zasady współpracy stron

 

 

 sporządzona zostaje notatka służbowa z czynności szkoły, podpisana przez rodziców

 

i ucznia

 

 

 wzywana jest policja w uzasadnionych przypadkach

 

 

 jeżeli uczeń ma kuratora sądowego, zostaje on także poinformowany o zaistniałych okolicznościach

 

 

 w przypadku ucznia niepełnoletniego szkoła kieruje pismo do sądu z prośbą o zbadanie sprawy i podjęcie dalszego postępowania

 

 

 dyrektor szkoły może zgłosić na Policję doniesienie o popełnieniu przestępstwa z powództwa cywilnego

 

 

C. Jeżeli zachowanie ucznia dotyczy pozostałych punktów definicji:

 

 

 wychowawca niezwłocznie powiadamia, telefonicznie, o zaistniałej sytuacji rodziców

 

 

 wzywana jest natychmiastowo Policja w przypadkach:

 

 

* naruszenia prywatności i własności prywatnej

 

* użycia wobec pracowników przemocy fizycznej lub psychicznej

 

* naruszenia nietykalności osobistej pracowników szkoły

 

 

 uczeń otrzymuje naganę dyrektora szkoły za rażące naruszenie regulaminu szkoły i statutu

 

 

 uczeń ma obniżoną ocenę zachowania o co najmniej jeden stopień

 

 

 rodzice (prawni opiekunowie) podpisują kontrakt indywidualny, zawierający zasady dalszej współpracy stron

 

 

 sporządzona zostaje notatka służbowa z czynności szkoły i właściwych służb, podpisana przez rodziców i ucznia

 

 

 dyrektor szkoły może zgłosić na Policję doniesienie o popełnieniu przestępstwa z powództwa cywilnego

 

 

 jeżeli uczeń ma kuratora sądowego, zostaje on także poinformowany o zaistniałych okolicznościach.

 

 

 

Podczas wypełniania niniejszej procedury nie należy zakłócać toku lekcji innym nauczycielom (np. wychowawcom, których uczniowie dopuścili się wykroczenia).

 

 

 

 

 

Procedury opracowano i zatwierdzono 03 października 2013r.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

wkrótce pojawią się informacje..

Gościmy

Odwiedza nas 79 gości oraz 0 użytkowników.

Copyright © 2017 Szkoła Podstawowa nr 1 im. Majora Henryka Sucharskiego w Ornecie. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Joomla! jest wolnym oprogramowaniem wydanym na warunkach GNU Powszechnej Licencji Publicznej.